یکشنبه, 28 آبان 1396

پنجمین نشست کتاب خوانی کانون کاشت در سال 1394 با هدف بررسی وضعیت شهروندان ویژه (معلولان) برگزار شد.شهروندان ویژه یا توانخواهان حدود ده درصد(بیش از هفت ملیون نفر) جمعیت ایران را تشکیل می دهند.این مهم ضرورت توجه به مسایل و مشکلات آنها را پر رنگ تر می نماید.باید به این نکته توجه کرد که  تمامی انسانها در دوره ی کهن سالی ممکن است  با محدودیتهایی که شهروندان ویژه امروز  با آن دست و پنجه نرم می کنند مبتلا شوند.از این رو  شناسایی و درک مشکلات و موانعی که این عزیزان برای دسترسی برابر همانند دیگر شهروندان به امکانات مختلف شهری با آن موجهه هستند می تواند ضامن آسایش سالمندان ما نیز باشد.در ادامه به گزارش صفحه ی مجازی این گروه توجه فرمایید.

... کار گروه کتابخوانی شهروندیِ کانون کاشت ، طی سه جلسه اقدام به بررسی  و هم خوانی کتاب های ذیل نمود :

1-چگونگی تعامل با معلولان  انتشارات سازمان بهزیستی

2- استانداردهای مناسب سازی بناها و محیط های شهری(ویژۀ افراد دارای ناتوانی) نوشته ی مهندسین منصور برجیان و بهزاد جغتایی

3- كنوانسيون بين المللي حقوق معلولان و قانون جامع حمايت از حقوق معلولان انتشارات آرویج

همواره به مباحث کارگروه کتابخوانی شهروندی که می رسیم فضا کمی علمی تر و رسمی تر است برای همین در کنار این سه کتاب در هر جلسه یک فیلم کوتاه نیز پخش شد و از مهمانانی مرتبط با موضوع بحث نیز جهت ارتقا کیفی گفتگوها دعوت به عمل آمد.

دیروز و در آخرین جلسه از این دور مطالعات ، میزبان عزیزانی موفق از جامعه ی توانخواهان بودیم  . سرکار خانم عطایی ،بانویی موقر که کارآفرینی نمونه می باشند ، جناب همدانی مدیر انجمن حامی و جناب توسیرکانی از اهل قلم و ادب.

این دیدار با معرفی انجمن حامی آغاز و با بیان رویدادهای هفته ادامه پیدا کرد.سپس خلاصه ایی از قانون جامع حمایت از معلولان جهت حاضران ارایه و فیلم کوتاهی از سخنرانی ایمی پوردی دخترک کانادایی که بدلیل مننژیت پا ها ،دو کلیه ،طحال و شنوایی گوش چپ خود را در نوزده سالگی از دست داده بود نشستیم.این فیلم گوشزدی بود برای حاضران که امکان وقوع محدودیت حرکتی ، ذهنی و ... همواره برای ما بالقوه است.مشکلات ، مرزها و محدودیتهایی که ایمی تجربه کرده بود شاید با کیفیت بالای حمایت اجتماعی و خانوادگی از او در نوردیده شد اما آیا در سایر کشورهای در حال توسعه مانند ایران دنیا بر وفق مراد شهروندان وِیژه است؟

از سهولت دسترسی به امکاناتی گفتیم که در کشورهای توسعه یافته در اختیار توانخواهان  قرار می گیرد و از کمبود امکاناتی گفتیم که در کشورهای در حال توسعه موج می زند.از فقر فرهنگی این کشورها گفتیم ، از پدر و مادرانی که فرزندهای ویژه ی خود را در خانه نهان می کنند.  از توانخواهانی که ماه ها از خانه بیرون نیامده اند چرا که اماکن عمومی الزامات مربوط به آنها را رعایت ننموده و همراهی آنها با دیگران بسختی ممکن است ، از نهادهای مسول مانند بهزیستی ، شهرداری ، وزارت ورزش ، اداره امور مالیاتی ، فنی و حرفه ایی و ... گفتیم که به بسیاری از مسولیتها ی خود ، نمی توانند یا نمی خواهند که عمل کنند.

 

 

از شرکت ماهان گفتیم که تنها ایر لاینی است که قانون اختیاری تخفیف بلیط به شهروندان ویژه را رعایت می کند و گفتیم و گفتیم و گفتیم تا بیشتر بدانیم و شاید این دانایی کلید در های بسته ی پیش رو باشد. در باب اینکه تشکلهای غیر دولتی چه می توانند انجام دهند گفتگو کردیم .قرار شد اگر عمری باقی ماند ، کاشت و حامی آذر ماه امسال برنامه ایی را تدارک دیده و سطح شیب دار و ویلچری را در جاده ساحلی مهیا کرده و از مسولان استانی دعوت نمایند تا بر آن ویلچر نشسته  و از آن شیب بالا بروند . شاید کمی و فقط کمی مشکلات شهروندان ویژه را از نزدیک لمس کنند.