جمعه, 31 شهریور 1396

نیما افشارنادری: قصد دارید بنویسید؟ کلاس‌های داستان‌نویسی زیادی در شهر هستند که دلتان نمی‌خواهد در آن‌ها شرکت کنید؟ شما هم معتقدید نویسندگی چیزی نیست که بشود با رفتن به کلاس یاد گرفت؟ خب با شما موافقم. راه‌های دیگری برای شروع به نوشتن هست. که می‌توانید همین الان شروع به تمرین کردنش کنید:

۱ بنویسید

شروع به نوشتن سخت نیست، چیزی که دشوار است، دست کشیدن از آن است. درست مثل خوردن چیپس و پنیر، بادوم هندی و خیلی چیزهای خوشمزه دیگر، برای نوشتن هم کافی‌ست شروع کنید، بقیه راه آسان است. بنویسید و همواره بنویسید. مهم نیست چه چیزی.

۲– همچنان بخوانید

خواندن و نوشتن هم‌راستا با هم روی یکدیگر تاثیر می‌گذارند. دکترها وقتی دکتر می‌شوند نمی‌توانند از خواندن مقالات پزشکی دست بکشند، نویسنده‌ها هم همین‌طور. آن‌ها همچنان مجبورند به شدت و به سرعت، مطالعه کنند. خواندن بیشتر به تدریج روی نوشتن بهتر تاثیر می‌گذارد. این بدیهی‌است، پس لطفا تا می‌توانید «برای نوشتن» بخوانید.

۳– خودتان را باور کنید

نویسنده شدن، نیاز به عرضه دارد. شما افکارتان را روی کاغذ می‌آورید تا پس از مدتی ویرایش و آماده‌سازی، آن‌ها را منتشر کنید. پس روی اعتماد به نفس خود کار کنید. درباره آینده نترسید و موقع نوشتن به آن فکر نکنید، از اوقاتی که نمی‌نویسید برای کسب روحیه بهتر و اعتماد به نفس بالاتر استفاده کنید.

۴ همه رو راضی نکنید

اگر تا به حال به یک کتابخوانی گروهی رفته باشید یا در جمعی دوستانه درباره یک شاهکار ادبی صحبت کرده باشید، حتما دیده‌اید که اثری به قول شما شاهکار ممکن است از طرف دیگری، یک آشغال خطاب شود. پس مطمئن باشید هیچ نویسنده‌ای نیست که بتواند همه را راضی کند. شما هم همین‌طور.

۵ بی‌غلط ننوشتن را باور کنید

هیچ نویسنده‌ای نیست که نوشته‌هایش نیاز به ویراستاری نداشته باشد. خیالتان راحت باشد و هر کس این حرف را به شما زد که نوشته‌هایش نیاز به ویراستاری ندارد، بدانید دروغگوست. با خودتان مهربان باشید و بکوشید تمام تلاش خود را برای ارائه اثری در خور احترام مخاطب شخصی شما تولید کنید. نگران بقیه ماجرا نباشید.

۶  منتظر الهام نباشید

آن‌هایی که می‌گویند داستان‌ها یا نوشته‌ها و سوژه هایشان به آن‌ها الهام می‌شود دروغگو نیستند، اما احتمالا آنقدر حرفه‌ای شده‌اند که تور خوبی برای الهام گرفتن از سوژه ها پهن کرده‌اند. قرار نیست از روز اول چیزی به شما الهام شود. می‌توانید از هر سوژه دم دستی‌ای برای نوشتن استفاده کنید. بقیه ماجرا خودش می‌آید.

۷ – به جای شرح دادن، نشان دهید

آنتوان چخوف می‌گوید به من نگو که ماه می‌درخشد، به من ور افتاده روی شیشه‌های شکسته را نشان بده. این یکی از بهترین مثال‌های ماجراست. این نصیحت را آویزه گوش کنید و هیچ وقت چیزی را که می‌شود نمایش داد، شرح ندهید.

۸ – این کار را برای پول انجام نده

شما با نویسندگی پولدار نمی‌شوید. خیالتان را راحت کنم. هیچ وقت نمی‌توانید شغلی تمام‌وقت برای نوشتن چیزهایی پیدا کنید که خودتان می‌خواهید. پس اگر می‌خواهید با این کار به نان و نوایی برسید، قید نوشتن را بزنید. اما اگر به دنبال نام و نشانی از خود باشید، شاید بتوانید رویش حساب کنید.

۹ – زمان و جایی مخصوص نوشتن

همان طور که نیاز دارید جایی را برای خود بسازید که نوشتن در آن راحت باشد، لازم است زمان‌هایی را هم از کم کردن کارهای دیگر روزمره بزنید تا فرصت اندیشیدن و نوشتن و مطالعه داشته باشید.

۱۰- نوشته‌هایت را به هر کسی نده

فقط به کسانی نوشته‌ها را بدهید که دنبال «غلط‌گیری» به جای «اصلاح» نباشند. نظرشان از حسادت و بخل نباشد. در غیر این صورت، آن‌ها را قایم کنید تا یک همه‌فن حریف یا کسی که اهل جناح‌بازی در ادبیات نیست مطالعه کرده و درباره آن‌ها نظر دهد.

۱۱- اینترنت را – برای مدتی- قطع و نوشتن را آغاز کنید.